تقدیم به همکلاسی های خوبم
| دبیر کل خانه پرستار در گفتگو با مهر: |
| 65درصد درآمد بیمارستانها فقط به 5 درصد پرسنل اختصاص می یابد متاسفانه با وجوداینکه پزشکان کمتر از 5 درصد گروه پزشکی بیمارستانها را تشکیل می دهند ولی 65درصد درآمداین مراکز به آنها تعلق دارد و فقط 20 درصد این درآمد به مابقی گروه پزشکی و پیراپزشکی متشکل از 95 درصد کادر بیمارستان تعلق می گیرد. |
و ظیفه یک پرستار
برآوردن احتیاجات اولیه بیمار از قبیل برقراری ارتباط ، مداخله کردن،کمک و همیاری او در کارها می باشد. میزان تاثیر و اثر گذاری پرستار در مجموعه ارتباطی بین پرستار و بیمار مقیاس اندازه گیری برای توانایی درمانی پرستاران می باشد.
هزار حرف
آهسته بخوان
خدای من
من اگر چه سواد خواندن عشق ندارم،
اما دل که برای عاشق شدن دارم!
دل که برای عاشق شدن و دوست داشتن نیاز به الفبا ندارد.،!
دل که برای عاشق شدن وابسته به حروف و کتاب نیست.!
چگونه است که از تو می گذرم و تو را نمی بینم،
دلتنگم نمی شوی؟دلتنگ منی که دلتنگ تو هستم؟!.
خالی ام و این تهی بودن مرا رنج می دهد.
تو برای چه مرا آفریدی و مهربانانه از روح خود در من دمیدی
منی که تو را نمی فهمم ، تورا وعشق تورا؟!
تورا ومهر تورا؟!
تورا وقهر تورا؟!
شاید درجه درک من پایین است اما ،
خدایا ،...
هزاران حرف ، هزاران راز در این نقطه ها نهفته است ،
که تنها تو می دانی وتو می خوانی.
همین!
حرف من همین نقطه هایی ست که نوشتم.
پر از سکوت ، پر از ...
بگذریم.،
باز هم،
تو به این کودکی هایم آشنایی، مثل همیشه از من پیش افتاده ای
مثل همیشه.!
آیا زمان بازگشت فرا نرسیده؟
زمان رهایی؟
وقتی که می توان بال گشود؟
و رسید؟
چون این دنیا اینقدر کوچیکه که توش دو تا دل کنار هم جا نمیشه ولی اگه دل بستی بدون دلاتون یکی شده و هیچوقت ازش جدا نشو !!!
چون این دنیا اینقدر بزرگه که دیگه پیداش نمی کنی.
معانی در کلمات نیست
در سکوتی است که بین آنهاست
کلمات دانسته ها را در بر می گیرند
اما کیست ، جز سکوت ،
که سهم ما را از اسرار نادانسته ادا کند .
صاف و ساده به آینه زل می زنی. یه غریبه به تو نگاه می کنه دنبال خودت می گردی و همه یادگار های کودکیت همه اونیی که بهشون دل بسته بودی خودت کودکیت عروسکات و همه همبازیهای قدیمی.
گذشته همه چیز تموم شده تصویر توی آینه بهت زل زده و تو اونو نمی شناسی هیچ وقت نشناختیش آینه رو می شکنی و از همه آدمهای غریبه دور می شی.......
معلم پاي تخته داد ميزد
صورتش از خشم گل گون بود
و دستانش به زير پوششي از گرد پنهان
با خطي خوانا بر روي تخته اي كز ظلمتي تاريك غمگين بود
تساوي را چنين نوشت: يك با يك برابر است.
از ميان جمع شاگردان يكي برخاست،
هميشه يكنفر بايد به پا خيزد!
به آرامي سخن سرداد:
«تساوي اشتباه فاحش و محض است!»
نگاه بچه ها به يك سو برخاست
معلم مات و مبهوت ماند
و او پرسيد: «اگر يك فرد انسان واحد يك بود، آيا باز يك با يك برابر بود؟»
سكوت مدهوشي بود و سئوالي سخت.
معلم فرياد زد: «آري! برابر بود.»
و او با پوزخندي گفت: «اگر يك فرد انسان واحد يك بود!
آنكه زر و زور به دامن داشت بالا بود.
و آنكه قلبي پاك و دستي فاقد از زر داشت پايين بود!
اگر يك فرد انسان واحد يك بود!
اين تساوي زير و رو مي شد.
حال ميپرسيم: يك اگر با يك برابر بود
نان و مال مفتخوران از كجا آماده ميگرديد؟
يا چه كسي ديوار چين (ها) را بنا ميكرد؟
يك اگر با يك برابر بود
پس چه كسي پشتش زير بار فقر خم مي شد؟
يا چه كسي زير ضربت شلاق له ميشد؟
معلم ناله آسا گفت:
«بچه ها در جزوه خود بنويسيد:
كه يك با يك برابر نيست!!!»
قابل توجه پرستاری ۸۳ ..
هیچ تقلیدی صورت نگرفته ایده های این وبلاگ مربوط به خیلی قبل از ایناس.
....
سر به لاک خویش بردید ای دریغ
نان به نرخ روز خوردید ای دریغ
سال نو مبارک
(همکلاسی) به همتون خوش بگذره
